Bali: wierook en scooters

Bali ruikt naar wierook. Wierook, met hier en daar een vleug van de overheerlijke kruiden van de lokale gerechten. Overal wordt er gekookt. We begonnen onze reis op Bali in Ubud en dit keer deden we het in 1 keer goed: we hadden meteen een plek te pakken die goed aanvoelde. We hoefden niet eens te wennen. 😉 De heerlijke relaxte / culturele / spirituele vibe zweeft daar door de lucht. Tempels, rijstvelden, aapjes, yoga-retreatments, veganrestaurants, barretjes met live-muziek, shops met handgemaakte souvenirs (waarom is mijn backpack zo klein?!) en zo kan ik nog wel even doorgaan. En voor de filmliefhebbers: de omgeving van Ubud is de plek waar Julia Roberts in de film ‘Eat Pray Love’ al fietsend door de prachtige rijstvelden en mediterend met een Balinese ‘healer’ op zoek gaat naar liefde en zichzelf. Hoe spiritueel wil je het hebben?

Na bijna 3 maanden reizen waren we al vrij relaxed en, al zeggen we het zelf, best ‘in balans met onze innerlijke zelf’ dus we ontweken de yoga-matjes en meditatielessen. We verkenden de omgeving per scooter en aten veel te veel nasi gorengs en sushi. Tip voor als je in Ubud bent: ga naar Toro Sushi, want daar maken ze echt de lekkerste sushi ooit. En ze hebben er happy hour 🙂 s’Avonds vermaakten we ons met ijskoude Bintangs en live-muziek bij de gezellige barretjes. Ubud is zo leuk! We waren van plan er langer te blijven, maar kwamen er tot onze schrik achter dat we bijna illegaal in Indonesië verblijven, want onze visum verliep over een week al. Oeps… snel naar Denpansar om dit te regelen.

FB_IMG_1457437120690

Visum
In Denpansar is niets te doen, dus we kozen voor de badplaats Sanur. Vanuit daar zaten we dicht bij het immigratiekantoor. Netjes bedekt met lange broeken en mouwen en dichte schoenen gingen we naar het immigratiekantoor om ons visum te verlengen. De kledingvoorschriften zouden namelijk nogal streng zijn, maar toen we iedereen in shorts en korte mouwen zagen wisten we meteen dat het wel meeviel. Zaten we dan in 30 graden met onze lange kleding 😉 . Van te voren hadden we alle papieren netjes uitgeprint, dus wat kon er misgaan? Chinees Nieuwjaar, dat ging er mis. Tijdens deze feestweek doet de bevolking helemaal niets. En aangezien je nog een paar keer apart terug moet komen voor pasfoto’s, vingerafdrukken en de betaling (ja, dat moet blijkbaar allemaal apart…) waren we onze paspoorten minimaal twee weken kwijt en moesten we redelijk in de buurt blijven voor de pasfoto’s en dergelijke.

Scooteren op Bali
Ongeveer een week hebben we rond gezworven tussen verschillende plekjes rondom Denpansar. We aten frikadellen en patatjes oorlog in Canggu (hemel op aarde!), keken Ajax – Feyenoord in Kuta en gingen de leuke kunstwinkeltjes af in Seminyak. We huurden een scooter en gingen naar de tempels Tanah Lot, Goa Gajah en Ulun Danu Bratan. En uiteraard gingen we zoveel mogelijk stranden af. Wellicht kwam het omdat we ergens op moesten wachten -en we dus het gevoel hadden per se onze tijd te moeten invullen-, maar we waren niet onder de indruk van Bali. Na Ubud vonden we de rest een beetje tegenvallen. In Kuta en Seminyak word je gek van de scooters en, hoewel je er zelf natuurlijk ook een bent, toeristen. We waren het Bali-gevoel van Ubud helemaal kwijt. Wel weer een voordeel: er was een bioscoop en we konden dus eindelijk weer toegeven aan onze filmverslaving en Leonardo DiCaprio zien shinen in The Revenant. Inmiddels hadden we aan alle verplichtingen van het immigratiebureau voldaan en moesten we alleen nog wachten op onze paspoorten. Ook daar gaat weer een week overeen en besloten we naar Gili Air te gaan.

FB_IMG_1457437100105

Gili!
De Gili eilanden, bestaande uit Gili Air, Gili Meno en Gili Trawangan, staan garant voor bountystranden en heerlijk water, dus we wilden sowieso één eiland een bezoekje brengen. Als Bali het niet waar kan maken, dan maar daar. 😉 De boottrip vanaf Bali was 40 euro per persoon voor een enkeltje en als cheap ass backpackers vonden we dat veel te veel. We vonden een vlucht van 11 euro naar Lombok en vanaf daar is een boot naar Gili Air maar een paar euro. Opgelost! Het was wel een beetje jammer dat een vlucht die normaal maar 20 minuten duurt, nu een vertraging had van 6 uur… Op zulke momenten vraag je je echt af waarom het nou per se zo goedkoop moest. Eenmaal op de luchthaven van Lombok (een superenge plek trouwens, met veel hangjeugd), zou een taxi-chauffeur van onze homestay ons ophalen. We zagen onze namen op een bordje en stapten in. Heel even kregen we beiden een hartverzakking toen onze gastvrouw ons een berichtje stuurde met de mededeling dat haar chauffeur nog steeds op ons stond te wachten. Bij wie waren wij dan ingestapt?! Gelukkig lag het aan de trage verbinding op het eiland en was het een oud berichtje. Gelukkig!

We bleven 2 dagen op Lombok en wisten meteen dat we onze reis in Indonesië helemaal verkeerd hadden ingedeeld. Wat is Lombok mooi! Veel rustiger dan Bali en de natuur is 1000 maal mooier. Helaas hadden we maar 2 dagen, aangezien we de trip naar Gili Air al hadden geboekt. Voor Lombok komen we absoluut terug naar Indonesië. 🙂 Gili Air is wel alles wat we hadden gehoopt. Het eiland is net als de tropische ansichtkaart die je vindt in de souvenirshops. We misten slechts één tropische factor, en dat was de zon. Van de 4 dagen hebben we 1 dag zon gehad en dus keken we 3 dagen films op de tablet. Jep, die dagen zijn er ook… Maar op die ene zonnige dag hebben we dan ook meteen twee strandstoelen veroverd en genoten van het eiland.

IMG20160214132433

Volgende bestemming
Na Gili Air moeten we nog een paar dagen de tijd doden op Bali, voordat we terug vlogen naar Jakarta. We kozen voor Nusa Dua, maar daar snapten we helemaal niks van. Alleen maar resorts met slagbomen ervoor en het was er uitgestorven. Na 6 weken waren we toe aan een nieuw land: Filipijnen!