Indrukwekkend Cambodja

April is de heetste maand in Cambodja. Met een temperatuur van 40 graden rijden we de grens over van Viëtnam naar Cambodja. We zien niet meer dan dorre, uitgestrekte velden met hier en daar inkepingen in de grond die in het regenseizoen ongetwijfeld ontpoppen tot meertjes en rivieren. April is ook de maand waarin de bevolking Khmer New Year viert én de maand waarin op 17 april 1975 de Khmer Rouge Phnom Penh binnenvalt. Twee belangrijke data voor de bevolking waarbij het contrast haast niet groter kan zijn. Het inluiden van een nieuw jaar versus het begin van een oorlog. Vooral de nasleep van die oorlog zie je nog op veel plekken terug in Cambodja.

Phnom Penh
Wanneer we de hoofdstad Phnom Penh binnenkomen, is de stad al helemaal versierd voor Khmer New year. We verwachtten dus een groot feest, maar Khmer New Year wordt vooral thuis met de familie gevierd. We merken er dus niet heel veel van. De eerste avond gaan we gelijk de stad in en wat blijkt; de hoofdstad van Cambodja is best hip! Moderne gebouwen, leuke eettentjes, mooie tempels. Dat Aziaten grote karaoke-fans zijn wisten we al, maar hier blijkt dansen ook nog eens een trend te zijn. Op Psy-achtige muziek zie je grote groepen precies tegelijk een choregrafie opvoeren. Suuupergrappig, ik geloof dat we hier wel 2 uur naar hebben gekeken.

Killing Fields
De volgende dag hadden we een tour geregeld naar de Killing Fields en gevangenis S21. Ik geloof niet dat ik precies onder woorden kan brengen hoeveel indruk die dag op ons heeft gemaakt, maar ik ga het toch proberen. Onder leiding van Pol Pot viel het communistische leger van de Khmer Rouge op 17 april 1975 Phnom Penh binnen. Pol Pot’s gedachtengang: iedereen moet weer boer worden. Kennis werd gezien als de vijand, brillen werden verboden. Iedereen moest gelijk zijn, dus iedereen moest dezelfde zwarte kleding aan. Geen technologie, films of boeken meer. Geen juwelen. De grote steden werden vernield en vele vluchtten gedwongen naar het platteland. Iedereen moest daar zwaar, onmenselijk werk doen, maar als je weigerde werd je gevangen genomen en riskeerde je een enkeltje naar een van de vele killing fields in Cambodja. Ik denk niet dat ik hoef uit te leggen wat het uiteindelijke lot was van de mensen die daar terecht kwamen.

We bezochten de Killing Fieds net buiten Phnom Penh. Bij aankomst is het muisstil, ondanks het redelijk aantal toeristen. Iedereen krijgt een audioguide, die je stap voor stap door de fields leidt. Om je een beeld te geven: er zijn grote kuilen waar de duizenden lijken zijn gevonden (sommige kuilen nog met menselijke resten en kleding), er staat een killing tree, waar baby’s aan hun beentjes tegenaan werden doodgeslingerd en er staat enorm monument waar de opgegraven schedels en beenderen liggen. Aan de schedels kun je zien hoe ze zijn vermoord; hamer, mes of bamboestok…zelden met kogels, om geld uit te sparen.

20160412_101030-01

S21
De S21-gevangenis was net zo triest en ook weer muisstil. Alleen stilte leek de juiste manier om respect aan de slachtoffers te betuigen. En daarbij: de gevangenis liet niets aan de verbeelding over. Er viel simpelweg niets aan toe te voegen. De kleine cellen waren nog in tact, de ijzeren bedden waar ze op vastgebonden werden, de rijen foto’s van de slachtoffers in de gevangenis, martelwerktuigen, de tien regels voor de gevangenen. Van de duizenden gevangenen zijn er 7 overlevenden bekend. We waren van te voren al gewaarschuwd door andere reizigers -en zelfs de audioguide- dat het naar zou zijn, maar dit…wow. Er zijn natuurlijk over de hele wereld oorlogsslachtoffers, maar dit was zo ‘in your face’, dat het enorme indruk op ons heeft gemaakt.

Kampot en Sihanoukville
Onze reis ging door naar Kampot. Onderweg zien we enorme drukte op de lokale markten; iedereen is in de weer om inkopen te doen voor Khmer New Year. Aangekomen in Kampot is het dorpje heel stil, slaperig. En het werd door Khmer New Year ook niet echt meer wakker; iedereen heeft zich terug getrokken met familie. We bezochten het Bokor National Park per scooter -jep, alweer-, maar alle watervallen stonden droog en we zien, op twee scooterongelukken na, niet veel. Dus wat doe je als je op een plek bent wat nogal saai is? Slapen, eten, slapen, eten, slapen… Zwaar leventje dat backpacken.

Door de hitte hadden we zin in strand en dus gingen we naar Sihanoukville, Otres Beach. Dit strand is niet zo toeristisch als de rest van Sihanoukville en dus heb je een stukje privé-strand voor jezelf. Daar hadden we een hele relaxte bungalow met eindelijk weer airco! Die dagen liepen we de route: strand – eetcafé – bungalow ennnnn dat was het weer. 😉 Hoe langer je backpackt, hoe minder zin je hebt om steeds de verplichte toeristische trekpleisters af te gaan. We zijn extreem lui zo aan het einde van onze reis, en dat vinden we helemaal prima.

Battambang
De reis van Sihanoukville naar Battambang is 12 uur. 12 uur aan hobbelige wegen en karaoke. Cambodja kent veel armoede en dat is vooral te zien op het platteland wat aan ons voorbij raast. Maar ook in de steden komen kinderen aan je tafel bedelen om een stukje kip van je bord.

In Battambang ontmoetten we Saveth, die ons de stad liet zien met zijn tuk tuk. Tips voor deze stad: ritje met de bamboetrein en een bezoekje aan de batcave, waar elke middag om 17:30 miljoenen vleermuizen de grot verlaten, op zoek naar voedsel. Heel gaaf! Saveth nam ons mee naar zijn huis op het platteland, waar we kennismaakte met zijn moeder en tante. En dat we zijn tante ontmoeten, die al op leeftijd is, is al vrij bijzonder. In Cambodja zie namelijk voornamelijk jongere mensen onder de bevolking. De oudere generaties hebben de oorlog niet overleefd…

Angkor Wat
En dan de reden waarom we per se naar Cambodja wilden: Angkor Wat! Nog voor zonsopgang reden we eerst naar de ticketbooth (die om onverklaarbare reden een paar kilometer van het park stond?) en vervolgens naar de tempel. Ik ben ZO blij dat deze tempel ons niet teleurstelde. We hebben er inmiddels al behoorlijk wat gezien natuurlijk, maar we hebben echt het beste voor het laatste bewaard. 🙂 Een sprookjesachtige zonsopgang, achter een imposante tempel. Het was 7:00 s’ochtends en onze dag kon al niet meer stuk. De dagen erna brachten we door in Siem Reap, waar we sliepen in een superluxe hotel met zwembad op het dak. Yay! Aangezien we dit ‘hostel’ van te voren even snel online geboekt hadden voor een schamele 11 euro per nacht (met z’n 2-en!), waren we extra blij met de onverwachte luxe. Als backpacker op budget word je hier heel blij van. 😉

Out of our comfortzone
In 2,5 week waren we door Cambodja heen. En dan hebben we nog rustig aan gedaan. Ik zou graag willen zeggen dat het een supermooi land is, maar door de droogte hebben wij daar qua landschap niets van gemerkt. Voor ons was Cambodja meer een land waar je de toeristische plekken afgaat, maar geen land waar je ‘gezellig’ langer blijft hangen. Misschien zijn we op de verkeerde plekken geweest, misschien was het inderdaad de hitte, of heeft het bezoek aan de indrukwekkende Killing Fields ons toch een wat verdrietige indruk van het land gegeven. Of, we hadden gewoon hele verkeerde verwachtingen. Voor ons niet de doorsnee vakantiebestemming, wèl een hele indrukwekkende.