Viëtnam: van Dalat naar Hue

Vanuit Ho Chi Minh City vertrokken we naar Dalat. Een busreis van 7 uur, maar op de kaart waren we nog maar 1,5 centimeter opgeschoven. Wat is Viëtnam groot! Bij aankomst stonden er zoals gewoonlijk 1000 mannetjes te wachten die je maar al te graag weg willen brengen naar je hotel. Ik werd aangesproken door een Mr Tu en hij sprak een paar zinnetjes Nederlands. Kijk, dat helpt. Alsof deze man daardoor ineens superbetrouwbaar leek, besloten we met hem en zijn vriend Mr Chung mee te gaan. Ze waren met de motor en we sprongen – en in gedachten zie ik onze ouders al bezorgd nee schudden 😉 – beiden bij hen achterop.

IMG-20160415-WA0000

Easyriders
Ze vroegen geen geld, maar probeerden wel een tour aan ons te verkopen. En dat is ze gelukt. Eigenlijk wou Gil graag op eigen houtje van zuid naar noord rijden op een motor, maar ik moest weer roet in het eten gooien, haha. Ik durf niet te rijden en met zijn 2-en + 2 backpacks op één motor is niet te doen. Met Mr Tu en Mr Chung van Easyriders reden we in drie dagen van Dalat naar Nha Trang. Ik achterop bij Mr Tu en Gil bij Mr Chung. Na al die lange busritten was het heerlijk om achterop de motor te zitten in de buitenlucht en niets anders te doen dan de supermooie omgeving in je op te nemen. Gilbert was zelfs zo relaxed dat hij in slaap dommelde…Jep, op een rijdende motor. Die heeft ook 10000 levens volgens mij, haha.

Natuurlijk was het niet alleen maar rijden, maar kregen we ook een tour. We stopten bij verschillende fabrieken, koffie- en cacaoplantages en mochten kijken in de huisjes bij de lokale bevolking in de Highlands. En oja, we gingen afkoelen bij prachtige watervallen. Stiekem vond ik het rijden zelf zo leuk, dat ik geen zin had om steeds te stoppen. Maar de mannen vertelden steeds zo enthousiast en trots over hun land, dat we het niet aandurfden om te zeggen dat we soms liever in één keer doorreden. In de avonden gingen we met z’n vieren ergens eten en zagen we Viëtnamezen fusten bier wegzuipen. Echt, wat kunnen die tanken. Maar niet teveel voor Mr Tu en Mr Chung, want als overtuigd Boeddhisten moet alles in het leven in balans zijn. “Don’t drink too much. Don’t eat too much. Don’t work too hard. Don’t love too much.” We kregen behoorlijk wat levenslessen van deze mannen tijdens die drie dagen, haha. In de ochtenden stonden wij met slaperige oogjes om 7.00 klaar om de reis te vervolgen, terwijl zij beiden om 5.00 elke dag opstaan om een uur te wandelen en te bidden. “You need to stay fit and clear your mind.” Wat voelden wij ons oud met 25 en 26 jaar. 😉

IMG-20160415-WA0001

Nha Trang en Hoi An
Aangekomen in Nha Trang, bleek de kustplaats precies te zijn zoals ons van te voren is verteld: druk en vol met dronken Russen. Ik was van top tot teen verbrand tijdens de motorrit, dus zag het ook niet zitten om op het strand te liggen. Aangezien er niet meer te doen is in Nha Trang, besloten we de volgende dag alweer te vertrekken naar Hoi An.

received_1072005966175887

Hoi An is FANTASTISCH. Ja, dit dorpje verdient hoofdletters. 🙂 We kwamen om half 6 in de ochtend aan, toen de zon langzaam opkwam. De lucht kleurde oranje en dat leverde een mooi romantisch plaatje op zo langs de rivier. De locals waren al druk bezig met de verkoop op de markt en we zagen vissersbootjes al druk in de weer de vangst van die dag binnen te halen. Dit was precies hoe ik mij Viëtnam voorstelde. Hoi An heeft overal lichtjes en lampionnen door de straten hangen, waardoor het vooral in de avond het leukst was om door de straatjes te slenteren. We deden die dagen niet veel meer dan op zoek gaan naar de lekkerste pho (lokale soep), bahn mi’s (weer die overheerlijke broodjes) en het goedkoopste bier (19 eurocent!). Hoi An staat bekend om de beste kleermakers, dus ik was van plan om een jurk op maat te laten maken. Maar al lopend door te straten werd ik helemaal zenuwachtig van al die vrouwtjes die zogenaamd de beste stof voor mij hadden en al gelijk aan je lijf liepen te plukken, dat het voor mij niet meer hoefde. Ik ga wel weer lekker naar de H&M, Zara of Monki. 😉

FB_IMG_1460735127039

Hue
Soms (oke, heel vaak) kom je toch op plekken waar echt niets te doen is, en alleen dienen voor een tussenstop. Danang was er weer zo’n eentje en dus namen we snel weer de trein naar Hue. Ik weet het, stilzitten is niet echt aan ons besteed. Als het niet goed voelt, vertrekken we vrijwel meteen. In Hue deden we mee aan de walking tour; een gratis tour door de stad door studenten die weer graag hun Engels willen verbeteren. Onze gids was een 21-jarige geneeskunde student en wauw, wat wist hij veel over de stad, Viëtnam en haar verleden. We kregen een rondleiding door de citadel, een groot complex met keizerlijke paleizen. Tja, mooi om te zien, maar stiekem was ik een beetje geschiedenismoe. Ik deed veel moeite om mijn verveeldheid te verbergen, aangezien je aan alles merkt hoe gevoelig de Viëtnam oorlog ligt bij de bevolking, en zo ook bij deze jonge gids. Ze willen Westerse toeristen supergraag meegeven wat er zich allemaal (nog vrij recentelijk) heeft afgespeeld.

IMG_20160328_162831

Na de tour gingen we met ons groepje nog wat eten. We raakten aan de praat met een ouder stel uit New York en zij vertelden hoe zij positief verrast zijn door Viëtnam. Zij zijn opgegroeid in de jaren 60 en met de oorlog die er toen gaande was in Viëtnam, was het voor hen ondenkbaar dat ze ooit nog een stap in het land zouden zetten. “Nu met al die aanslagen in Europa… als je mij toen had verteld dat ik het later veiliger zouden vinden om naar Viëtnam te reizen, in plaats van naar Europa, had ik je keihard uitgelachen. Maar hier ben ik, in Viëtnam en niet bij vrienden in Brussel.” Tja, het kan gek lopen…

Verlaten pretpark
Via een andere backpacker uit ons hostel, hoorden we dat er ergens in de buurt van Hue een verlaten pretpark is. We hadden nog geen zin om Hue te verlaten, dus gingen we op de scooter op zoek naar het pretpark. Na 25 minuten rijden hadden we het toch vrij snel gevonden. En verlaten is dan ook echt… verlaten. Er waren nog een paar locals die picknickten op het grasveld, maar verder leken we alleen te zijn in het park. Hoewel de zon scheen en er vrolijk vlinders boven ons hoofd fladderen, heb ik als tiener iets teveel horrorfilms gekeken om hier relaxed rond te lopen. Overwoekerde glijbanen, groen uitgeslagen stoeltjes in de arena, beschimmelde wc-hokjes… ik vond dit echt niet te doen, haha. Op enkele muren was zelfs met ketchup (althans, dat hoop ik…) bloederige tekeningen gemaakt. En oja, tot vorig jaar zaten hier nog in een hokje 4 krokodillen opgesloten. Toen een toerist een dierenorganisatie inschakelde hebben ze de beesten uiteindelijk weggehaald. Als je van rare, enge, niet-toeristische uitstapjes houdt, moet je hier absoluut heen. Het levert sowieso prachtige foto’s op. 🙂

IMG_20160329_162352 20160329_144240

Naar het noorden
In de volgende blog alles over de grotten bij Phong Nha, de busrit van hel naar Ninh Binh, streetfood tour in Hanoi en de boottocht bij Halong Bay. Jep, in Viëtnam hoef je je niet te vervelen. 😉